خدايا به من زيستني عطا كن كه در لحظه مرگ بر بي ثمري لحظه اي كه بر زيستن گذشته است حسرت نخورم و بر بيهودگيش سوگوار نباشم .بگذار آن را من خود انتخاب كنم، اما آنچنان كه تو دوست مي داري .
خدايا چگونه زيستن را تو به من بياموز ،چگونه مردن را خود خواهم آموخت .
خدايا رحمتي كن تا ايمان نام و نان برايم نياورد . قوتم بخش تا حتي نانم را و حتي نامم را در خطر ايمانم افكنم ،تا از آناني باشم كه پول دنيا را مي گيرند و براي دين كار مي كنند .نه از آنان كه پول دين مي گيرند و براي دنيا كار مي كنند .
اي خدا مي دانم كه براي عشق زيستن و براي زيبايي و خير مطلق بودن ، چگونه آدمي را به مطلق مي برد . اخلاص يكتايي در زيستن ، يكتايي در بودن و يك تويي در عشق .
خدايا به هر كه دوست مي داري بياموز كه عشق ،از زندگي كردن بهتر است .و به هر كه دوست تر مي داري ، بچشان كه دوست داشتن از عشق برتر.
خدايا مرا به ابتذال آرامش و خوشبختي مكشان.اضطرابهاي بزرگ ،غم هاي ارجمند و حيرتهاي عظيم را به روحم عطا كن .لذتهارا به بندگان حقيرت بخش و درد هاي عزيز را بر جانم ريز .
خدايا به من توفيق تلاش در شكست ، صبر در نا اميدي ، رفتن بي رهوار ، جهاد بي سلاح، كار بي پاداش ، فداكاري در سكوت ، دين بي دنيا ،مذهب بي عوام ، عظمت بي نام ، خدمت بي نان ،ايمان بي ريا ، عشق بي هوس ،تنهايي در انبوه جمعيت و دوست داشتن بي آنكه دوست بداند ، عنايت فرما.
خداوندا عقل ما را چنان تکامل فرما که درک عشق تو را داشته و چنان معرفتی را که قدر این عشق را دانیم.
دكتر علي شريعتي
يادش گرامي و نامش هميشه سربلند باد
